Zwycięstwo USA w pucharze Davisa

Od 7 do 9 sierpnia 1900 roku trwał turniej. Davis , twórca turnieju wysyłał w świat liczne listy i wzywał graczy do udziału w bostońskim turnieju. Wezwanie długo pozostawało bez odpowiedzi. Wreszcie udało mu się zainteresować swoją propozycją tenisową federację z Wielkiej Brytanii. Za ocean wysłała ona nie sławnych braci Doherty, ale zawodników tzw. Drugiego rzutu: Babe Gore'a oraz Herberta Ropera Baretta, którzy właśnie przegrali swoje gry w Wimbledonie. Dołączył do nich Szkot Ernest Black. Gdy ci trzej tenisiści po trzytygodniowej podróży parowcem zeszli na ląd w Nowym Jorku, pierwszą rzeczą o jakiej pomyśleli był nie trening, lecz wyprawa nad wodospad Niagara. Korty w klubie Longwood Cricket, gdzie miał się odbyć pierwszy turniej o Puchar Davisa, Brystyjczycy ocenili słowem strasznie. Puchar Davisa pozostał w Stanach Zjednoczonych, amerykanie wygrali cały mecz z faworytami z Wielkiej Brytanii i sięgnęli po Puchar Davisa w piewrzym turnieju w historii. Ufunowany i zaprojektowany przez Dwighta Davisa puchar wykonała bostońska spółka Crump-Lowe. Puchar ważył aż 18 kilogramów. Pierwszy Puchar Davisa pozostał w USA.